Aşk mı sevgi mı ruhumun içinde gizemliydi
Kimse tanımazdı ruhum karanlık ve gizemliydi
Yüreğimin derinlikleri içinde birikmiş gizemler
Benim ruhum gizemlerin içinde esir kalmış
Bir sokağın köşesin de oturmuşum ağlıyorum
Duyguları mı kimseye açamazdım korkuyordum
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta