Ruhlar ölür mü Şiiri - Servet Balıbey

görünme artık yeter, ruhlar ölür mü
dirimden umut kestim, ölen ölür mü
sapladığım bataklık, kara gözlerin
karanlık gözünde ben gözün gördü mü

çilenin sürüldüğü o topraktayım
dertlerin uzandığı o yataktayım
nefretle bakan göze yere devrilmiş yüze
çok ilgisiz yabancı çok uzaktayım

çölde ki tozlar sarsın duran kalbimi
parlak güneş kavursun şu cesedimi
ölmek mi güzel işte ne ben ne de sen
ben öleyim sen de öl sevmeyeceksen