Ruhi Hatunoğlu Şiirleri - Şair Ruhi Hatu ...

Aynayı seyrderken saçımda ak göründü
İçimden bir ses yaşlandın yaşamadan dedi
Seyretmedi ayna gözleri yasa büründü
İçimden bir ses yaşlandın yaşamadan dedi
***
Belleğimi yokladım seyrederken aynayı

Sevgi dolu bahçemin hiç solmayan gülüsün
Dikenlerin battıkça kanım barış akıyor
Suskun olan yürekte susmayan bülbülümsün
Konuşup dinledikçe sedan bir hoş çıkıyor
***
Her nefes alışında yüreğim tazelenir

Açık kollarına koştum
çıplak gecenin
kuytuların da
tenimi okşadı
gecenin yalın karanlığı
suskundu duygularım

Meleklere benzer kar beyaz yüzün
İsmine destanlar yazsam az gelir
Kaybolur bedenim bakınca gözün
İsmine övgüler yazsam az gelir
***
Buzları eritir sıcak nefesin

Günlerdir senin için yazıyorken dizeler
Hergün bahar olupta yeşerdin gözlerim de
Mutluluk budur dedim gülüştükçe o gözler
Hazan mevsimim gitti yeşerdin gözlerim de
***
Her gece seyrederim gökteki yıldızımsın

Geceyi geçiririm çınarların altında
İşkencene razıyım yeter ki kovma beni
Titreyip donsam bile gecenin ayazında
İşkencene razıyım yeter ki kovma beni
***
Kerem misali oldum yıllardır yanıyorum

Seyrettim cemalin yeşil gözünde
Gözüm yollarına bakılı kaldı
Dinledim sesini güzel sözünde
Sözün kulağıma takılı kaldı
***
Gamzeli gülüşün bana ömürdür

Dönülmez yollarda yari ararım
Sazımı telinde yüreğim dertli
Her gelip geçenden izin sorarım
Irmağın selinde yüreğim dertli
***
Kaç bahar kaç yazlar geçti gidiyor

Mermeri okşasaydım pamuk gibi olurdu
Kayadan da betersin yüreğin taşmı senin
Sağır duygun hissizce aniden kaybolurdu
Kayadan da betersin yüreğin taş mı senin
***
Gönlünde ki fırtına karla boran gibiydi

Güneşi zincire vurdular gün ortasında
ay prangalandı sabaha karşı
ezilmede bir bir dediler
sol dedikleri çıbanın başı
patladı yayıldı etrafa
aradan bunca zaman geçti