Ruhi Hatunoğlu Şiirleri - Şair Ruhi Hatu ...

Mihmandık bir dostun han hanesin de
Kurunun yanında yaşları yaktı
Sohbetle deyişler divanevin de
İyiyle kötüyü hepsini attı
***
O hancı biz yolcu gelip gideriz

Barışık kalalım gülüm seninle
Bu gizli sevdamız mahşere kalsın
Aşkın badesini ver gözlerinle
Bakışın gözümde mahşere kalsın.
***
Adın uykularım böler her gece

Çıkarcılardı umudu yasa boğanlar
ağlayanlar feryat edenler isyankarlar
birilerinin kazançları uğruna
can veren yarım kalan bedenler
umurlarında bile değil
suç kimin suçlu kim

Kurumaya yüz tutan fidanım cana geldi
Ruhumu canlandırdı meçhulümde ki güzel
Başımda ki karları eriten tatlı yeldi
Duygumu şahlandırdı meçhulümde ki güzel
***
Çile dolu yılları ben nasıl yaşamışım

Yüzünü görmesemde sesin ilhamım oldu
Sana olan duygumu kalbimde saklıyorum
Özlemin büyüdükçe gözlerim yaşla doldu
Sana olan duygumu içimde saklıyorum
***
Ezgi dolu şarkıyı seni anıp dinlerim

Çöldeki yıldızlara dün gece seni sordum
Dediler ki az önce bir Leyla geçti burdan
Diyar diyar dolaşıp uğruna beden yordum
Bıkmadan usanmadan geçtim kaleler ve surdan
***
Kuru yaprak misali savrulurken dört yana

Dağların büyüğünü ben yarattım diyerek
İnsanları hor gören kullara gitsin sözüm
Sözü sohbeti bilmez lafı zehir zemberek
İnsanları hor gören kullara gitsin sözüm
***
Yaradanın indinde herkes aynı kefede

Kendin üstün gören saygısız beşer
İnsanı hor gören kullar utansın
Kendi yarasını kendisi deşer
İnsanı hor gören kullar utansın
***
Seni beni onu Allah yarattı

Yaş elliki dedi
dönüp geriye baktığımda
mutluluk tablosu çizilmemiş
hep hüsran
hep hüzün
hep mutsuzluk

Nur dolu yüzün de ismin yazılı
İsminle canına kurban olurum
Bilsem ki yüreğe ismin kazılı
İsminle şanına kurban olurum
***
Umut rüzgarıyla eserken yelin