Ruhen Çok Yoruldum

Neden dönmüyorsun aşkım, hâlâ geri,
Günlerdir hasretinle yanıp kavruldum.
Sen beni terk edip gittiğinden beri,
Hem ruhen hem bedenen çok yoruldum.

Kendimi düşmüş gibi hissediyorum,
Yamaçta son sürat giden huysuz attan.
Seni dünyalar kadar çok seviyorum,
Vazgeçsen olmaz mı gülüm bu inattan?

Ezeli kan davası mıdır, bu nedir?
Bu kadar öfke niye, ne yaptım sana?
İnan ki bu kalbim tümüyle senindir,
Biliyorsun bebiş, çok alıştım sana.

Aynı hevesle başkasını sevemem,
Samimiyetle “canım aşkım” diyemem.
Eline bir daha kırmızı güller veremem,
Gönlüm küser bana, hem de ebediyen.

Zalim kader, belli etse de rengini,
Sen uzak diyarlardan duy sevdiğini.
Özlüyorum o şemalini, şeklini,
Gönlüm arıyor tatlım, çılgınca seni.

Gün olur bir gün, devran tersine döner,
Belki de değişir bu kara yazgımız.
Göklerde bir sihir, bir mucize gelişir,
Belki biter amansız dargınlığımız.

Kolay kolay bitmez bizim bu sevgimiz,
Ne olur hepten umudunu kaybetme.
Bir açık kapı bırak, hatırım için,
Hiç olmazsa bana kötü beddua etme.