yalnızlık yerleşik bir acı gibi
pelesenk dilin de
yalınca bir yokuş yol almış
sürgün yüzüne.
söyle!
serçe parmağında büyütüp
dünyayı boyadığın gül rengini
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




İnce iş bir şiir, nakış nakış işlenmiş sanki tüm kelimeler toplanınca nadide bir elbise dikiliyor.Tek bir kelimeyi de çıkarsak elbise tümden sökülüyor
Serçe parmak gibi küçük bir motifle dünyayı boyatmak veya tinsel durumları saymak, konuşmak, içten içe bağırmak gibi somut tezahürlerle donatılmış aslında soyut bir durumu anlatmak ister gibi.Esasen şiir de benim için tam olarak budur...
Harika olmuş kaleminize sağlık efendim
Devamını da okumak dileğiyle...
icazet almayan sus sağanağı dedim bu iç döküntüsüne.. şiir esvabına büründü ise ne mutlu öğretmenim...
kıymetli yorumunuza içten teşekkürlerimle...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta