Biziz seçen seçilmiş yalnızlıklarımızı
'öZGÜRLÜK ABİDESİ' gibi dimdik ve ayaktayız
Tühler, vahlar, keşkelere sığınıp
Mazeretler üretmeden yaşamayı yakıştırmışız bir kez kendimize
Ne giden atın yularını tekrar tutmayı dener,
Ne de tükürdüğümüzü yalarız...
Yerimizde saymamak, üretmek paylaşmak, çalışmak, her şeye
Ölümüm senden olur
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...
Devamını Oku
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta