Biziz seçen seçilmiş yalnızlıklarımızı
'öZGÜRLÜK ABİDESİ' gibi dimdik ve ayaktayız
Tühler, vahlar, keşkelere sığınıp
Mazeretler üretmeden yaşamayı yakıştırmışız bir kez kendimize
Ne giden atın yularını tekrar tutmayı dener,
Ne de tükürdüğümüzü yalarız...
Yerimizde saymamak, üretmek paylaşmak, çalışmak, her şeye
Kimbilir kaç kişi senin zarif hallerini sevdi
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.
Devamını Oku
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta