ruh kapıdayken bedenin dışarda
ne ararsa hep içeride dışarda
bir başkasında bir bir tutsak
bir bir dökülmüş yolculara
durak bulamayınca gelip giden
hep aynı durak hep aynı yol
hep aynı istasyon son defa
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta