Ruh Şiiri - Hüma Hüma

​Kafeste çırpınan adsız bir kuş gibi,
Ne yere sığar fani, ne göğe sığar.
Gözle görülmeyen gizli bir tuş gibi,
Dokunduğu tende bir evren doğar.
​Topraktan giyinmiş geçici bir hırka,
Erir de kemikler, o hiç eksilmez.
Ait değildir o ne renge, ne ırka,
Nereden gelmiştir, sırrı çözülmez.
​Bir rüzgâr misali sessizce üflenen,
Girer de bedene, can verir kile.
Giderken ardında sessizce beklenen,
Bir derin boşluktur, gelmeyen dile.
​Aynaya bakarsın, gördüğün o mudur?
Yoksa o bakışın ardındaki kor mu?
Ruhun bu dünyada durağı son mudur?
Sonsuza akanı durdurmak zor mu?