Soneler Şiiri - Temel Kurt

Çokçası yediverenleri, erguvanları sever
Oysa ben çamlarını, söğütleri sevdim
Yani çiçekleri kalplerinde açan ağaçları...

Bazen karanlıkta yalnız olmanın korkusuna düşüyorum
Bazen de senden uzakta olmanın korkusuna
Öyle uzun yağıyor ki yağmur
Öyle güzel ki yağmurun sana benzemesi

**

Okyanusun kalbi
Bir asmalı kilit kapılarda
Sanırsın yazdan kalmış bir yara
Bu güneşli ekim
Kıyılar sana yakın, mavi ona uzak
Oysa yangından tek kurtarabildiğin o sözcükler hep aklında...

***

Fenerini her gece yaktığım şu küçücük dünyamda
Seni içimde bir ateş gibi düşündüm
Sonra tuttum böylesi aklıma gelmeni sevdim
Sen ki; içimde bir arya gibiydin
Sesin akşam alacasında bir sığırcık sürüsü