Rojava, Kırık Ama Yanmayan

Fırat suskun akıyor şimdi,
Suyunda tank izleri,
Köprülerde patlamış umut parçaları.

Ama su hâlâ akar,
Çünkü unutmaz akarlığını.

Sen de öyleydin Rojava:
Kanla yıkanmış,
Ama temiz kalmayı bilen bir nehir.

Kadınların saçları rüzgârda dalgalanırken,
Örgüleri zincir gibiydi,
Her tel bir yemin:
“Erkek egemenliği burada biter.”

Şimdi örgüler kesik,
Ama saçlar yeniden uzar.

Kadınlar yeniden toplar tellerini,
Ve yeni bir örgü başlar:

Jin, Jiyan, Azadî –
Üç kelime, üç mermi,
Üç sonsuz direniş.