Bu gönül meftun sana Cevad’ım,
Rızana muhtaçtır muradım.
Zâtına hâlimi beyâna ne hacet,
Sendedir gizli devası yaramın.
Bana hiç ışık verme istersen Şah’ım,
Ben seni karanlıkta da çok severim.
Kudretim, şanım senindir Sultan’ım,
Ben seni acizken daha çok severim.
Çıksa vuslata bir bahane Cebbar’ım,
Sana koşmazsam yansın ayaklarım.
Korkarım lafıma mübalağa karışmasın,
Hâlim konuşsun, ben susayım.
Belki de ahvâlim nazarda değersiz kalır,
En küçük ihtimal bile gönlüme çok ağır.
Kendimi kaybederim, içim titrer Rahman’ım,
Ruhum can havliyle merhametine sarılır.
Lütfüna hakkım yok, lakin sen Ganisin,
Haketmesem de istersen verirsin.
Gözümün yaşını ziyan etme Vehhâb’ım,
Kulunun istediği bir tek sen varsın
Kayıt Tarihi : 27.06.2026 12:09:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!