Sen hiç yaşadın mı
Yalnızlığı,tek başına
Tek başına yaşanır mı
Yalnızlık
Bir tek sen,kimse yok yanımda
Üşüyorum tutan yok elimi
Sen hiç yaşadın mı
Yaşamın içinde yaşamayı
Yaşamak mı yaşanmaz yerde yaşamak
Yaşamak sandığın sadece nefes almak
Yaşamadan ölmek bu olsa gerek
Bir ağaç dikmeden
Vurulmadan bir kıza
Hayatın ne olduğunu anlamadan ölmek
Sensizlik böyle olsa gerek
Seni her gün görüp
Özlüyorum
Bir kere görmek
Yetiyor bana
Ömrümden 100 yıl gitti
Yüzünün toprakla
Bir yıldız çalmıştım
Bundan yıllar öncesinde
Işık yapmıştım gözlerinde
Güneş kıskansın diye
Kim görse kör oldu
Bir şiir gibisin resimlerinde
Ustaca yazılmış birkaç mısra gibi
Okudukça düşündüren
Düşündükçe seni hatırlatan
Bir şiir gibi
Seni sen yapan değerler
Mutluluğu küçük şeylerde öğrendim
Bir fotoğraftan sana bakınca
El salladım ardından
Yetişemedim koştum peşinden
Mutluluğu küçük şeylerde öğrendim
Sevebilir misin beni
Ben sana ait değilim
Ben öldüm geçen senelerde
Unutmadım onu
Unutturabilir misin
Onu bana
Okudum son mektubunu
Sen kokuyordun mektupta
Seni okudum aslında
Seni gördüm son mektubunda
4 ekim günüydü
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!