Rıza Önkoyun Şiirleri - Şair Rıza Önkoyun

Bir dersle sınırlı bir hayat
Hayatın içinde kaybolmak gibi
Anlamı yok yaşamanın
Hayat, içinde sürükler bir dersle seni..

Bir dersle yaşanır her şey

Dağlar bana hep uzaktı
Geceler de düşman
Tek dostum karanlıktı
O da benden uzaklaştı

Aydınlıktan geçerdi yolum

Düşündükçe seni
Hayattan soğuyorum
Tükeniyorum yavaş yavaş
Ölüyorum yaşamadan
Yaşamadan ölüyorum

Hani bir bakarsın aynaya
Güldün mü güler
Ağladın mı ağlar
Sana benzer biri

Susarsın susmaz

Ne güzeldir sevmesi
Karşında ki severse
En güzeli o dur artık
Görmez gözlerini kimse

Görmesin zaten kimseyi

Hani görmek istersin
Memleketinin her bir tarafını
Hani özlersin kokusunu
Sevdiklerinin bakarsın yüzüne

Hani anlamak istersin

Hasretimi yazsam
Dağlara taşlara
Belki biri görür
Döktürür birkaç mısra

Hasret çekmek mi zor

Onlar ki bazen güler
Bazen ağlarlardı
Tek amaçları özgürlüktü
Yaşamaktı ve yaşatmaktı

Düşüncelerini anlatmaktı

Sevmiştim seni
Ve gözlerini
O kadar karanlıktı ki
Korkardım tutardım elini

Yine yalnızlık
Yine karanlık
Yine hüzün
Yine ben
Yine senin yokluğun…