Rıhtımında ihanet Şiiri - Barış Taşdemir Bt

İhanetler rıhtımda...
Bir deste gül kaldı.
Unutulmuş bir vedanın ardından
geriye ne kalırsa o.

Limana gemim yanaşmaz artık —
dalgalarla sevişir…
O eski güven yok suda,
ne de kıyının sıcaklığı.

Karavanda pazarlıksız sevda yetişir.
Ama bu şehirde
sevda da tartılır, bakış da.
İskele palavradan başlar.
Kelimeler ağır gelir artık.

İhanetin bedeli olur,
bir sessizlik gibi çöker.
Gemim su alır usulca,
hiç batmayacak sanırdım oysa…

Deniz yabancılaşır limana.
Adını bildiğim dalgalar
yüzüme bakmaz oldu.
Gelgitler yakamoza gün sayar,
bir gece daha eksik kalır sabah.

Ay ışığında fener uzak —
sanki beni değil,
başkasını çağırır.
Karavana olmuş hayallerim,
hiç ıskalanmaması gereken o anlar gibi...

Güvertede bir tutam nefretim.
Sevgiden artakalan.
Pusula seni gösterir hâlâ,
her döndüğünde inadına…

Kaptanım tarumar olmuş.
Rotası yok,
bakışı donuk.
Can kayıp, yürek perişan.

Bir iskele bulamadın
kalbimin gemisine girmeyi.
Oysa ben fırtına değil,
bir liman arıyordum.

Ne güzel olurdu
tüm okyanuslarda,
deryalarda da
saf,
kaygısız,
kayıtsızca
sevilmek.