Asırlardır ayakta, gövdesi kıvrım kıvrım bükülür ve benimle doğar,
Her tomurcuğunda beni doğurur, her yaprağında beni döker.
Her baharında yeniden umut, her kışı köşeli bir dönüşüm, eski yüklerden kurtul.
Her mevsimine özgü meyveleri, her yaz bi döngü sonu, her sonbaharı teselli.
Evrende tek, hayat ağacımın köklerinde
Aşk, sevgi, hayranlık, yatar, karşılıksız.
Çoktan biliyorum, nasıl dipsiz sevilir.
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta