9 Haziran 1963 Razgrad/BULGARİSTAN
Desem ki, retorik ustasına şöyle,
Bırak bu dilin sınırsız vurgununu,
Boşluğa sal, kelimeleri özgürce,
Kurulur pazar, sözün yedi yoluna,
İbretle süsleriz, evreni bir anda,
Bilirim, sözün özü tükenmez canda,
Canın suyu ise, kurumaz dudakta,
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta