Bazen cam kenarında, parkta,kafanı koyduğun masalı bankta.
Ilık rüzgarın tenini hissederek, sana hissettiğinin çok ötesini verir
Gözünü açtığında mor, hafif, eğilmiş, rüzgara adeta kendini sevdirten birkaç sümbül.
Tüm bu olan güzellikler sonrasında
Seni maffeden şey dejavu
Kahrolası uçurum alıyor beni senden
Saklanıyorum kenar bucak, mahalle
Uçurtma uçuruyor çoçuklar
Görüyorum, üzülüyorum, bakıyorum sonra
Uçurtmalar kopuyor sonsuzluğa
Çoçukların çaresizliğini görüyorum.
Zamanın tan rengindeyim baş kısımında
Yılgın ve soğuk sokakların Sıcaklığını hissettiğim yersin.
Tabi Sende Seni hapsettiğim gözlerime bakarak yerini bil
Uzaklaşma benden yakınındayken.
İçimde giderken, arkandan
Bakarsın çaktırmadan
zamanın ellerine bırakıverdim kendimi
Gözlerimde perde, düşüncelerim de…
Su oldu yolunu buldu, zamanın elini tutamadı hiçbirşey
Ve zaman zaman senin ellerinde…
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!