Firara kalkışırken siyah saçlarının hapsinden,
kapkara boşluklar sardı her bir yanımı.
Ölen tüm hücrelerim doluştu kafatasıma;
boğmaya çalıştığım beyin kıvrımlarından canlanan yalnız Sen varsın:
Kaldır, başımı sıkıştıran bu cendereyi kaldır!
Yetim kederlerimi soylar yürüten sinene almak olsun en büyük sevabın.
yabancı durduğun yabansı hayatıma
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular




çalışmanız ilgiç geldi başarılar dilerim
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta