I.
Bir acı şangırtı koptu:
-Gel dediler, gel!
İşlenmiş elmas karaltısı geldi durdu önümde:
-Geldim işte!
-Git dedi devâsâ bilge, git!
Kara bir kitap alnında,
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta