Fırtına sonrasının durgunluğu vardı
Buğulu, iri dolgun gözlerinde…
Geçmişi yaşıyordu,
Kağıt üzerinde durdurulan zaman kesitinde.
Yaşamın gerçeğiydi geçmişten kalan iz.
Dinen fırtına,
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta