Çerçevesi kırık solgun bir resim,
Neler anlatır bak, sessiz ve sakin.
Her deseninde farklı bir kesim,
Siler parlatır pak, hissiz ve tekin.
Maziden bu güne tutunur eli,
Yokluktan şu âna ulaşası var.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta