Reşat Coşkun Şiirleri - Şair Reşat Coşkun

Çocuk,
Affan deden yok artık.
Arastada iblisin balonları var.
Fazlaca şişirilmiş
Elvan elvan.
Simon altından nefes almış

On beşime basınca
Parmak uçlarımda
Yükselmeme gerek kalmadı.
Babam defterini güzel yaz dedi.
Böyle olması gerektiğini
Ona melekler söylemiş.

O zamanlar
Bu kadar akıllı değilmişim
Kalbim uyanıkmış belli ki
Ağlamışım gelirken buralara
Kıçımdaki şaplak sesinden,
Görmeden öğrenmiştim ebemi

Derler ki sevincin bile hası
Gözyaşıyla birlikte gelirmiş.
Bir kez de olsa gülmek isterim
Sevinçten bir kez ağlamasam da

Bilmem ki kaç sevgilim var benim

Uzaktan geçip gidenin
Baktıkça içinin geçtiği
Gözlerini alamadığı
Gönlünün bağlandığı
Burçak tarlasıydık...

Canavar bir cana var.
Nefis azgın canavar.
Sahibine acımaz.
Vakit varken cana var.

Canavar bir cana var.

Cömert

Can da mal da senin
Böyle olunca bol keseden harcıyorum.
Ucuza verirsin, pahalıya alırsın.
Ne güzel alış verişin senin

Birden isteyenlerle
İstemekte herkes bir
Biz hep Birden istedik
Hiç az istemedik

Ömür akıp geçtikçe

Bütün gülüşler;
Aklın sınırlarını zorlayacak güçtedir.
Unutanları unutmamak
Bilmem ki nedir.

İrademin metafizik arzusu;

İnişi yok yolumun.
Yokuş çıka çıka yoruldum.
Ne elim hüzündür benim ki
Kuşlar yuvalarına
Ben aşk diyarına uçarım.
Yoluma himalayalar çıkar.