Bir resimdi sanki yorgun, yenilmiş ömrüm.
Nereye yağarsa yağsın kar, dağa da bayıra da.
Parmaklarımı uzatmam güvenimi sarsan dağa.
Elekten süzüldü karabalıklarım taş hep ağır.
Gündüzleri boyalı bana akşam üstleri lazım.
Ağlar gibidir akşamlar, gündüzler tek düze.
Gündüz bulamam kaybettiklerimi renklere karışık.
Bozmaz kendini akşamlar beyazdan arınık.
Kar kaplamış dağlara, görmeme olmuş engel.
Şarkılar çalınır odalarda ninniler belki uyutur.
Kömür ısıtmaz artık evi, yürekteki yangın ısıtır.
Kenan Gezici 01 /01/2026
Kenan Gezici
Kayıt Tarihi : 1.1.2026 12:28:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!