Ben renkleri böyle bilmezdim
En temizini sunarken yare sevdanın
Sanki altını üstüne çeviripte dünyanın
Tüm korkularımı sevdanla sundu
Artık sevmeyeceğim bu ilk ve sondu
İlk başta yaşamdı sonrada dar ağacı renkler
İstemezdim belki sevdamın ölmesini
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta