Renkler Şiiri - Zeynep Saylan

RENKLER

Sabahım var içimde sarı bir umut olur
Güneşten ödünç alır sıcağı sırasıyla
Papatyalar çicekler vazolara hep dolar
Fısıldar yeniden siyah beyaz sarısıyla

Sonra mavi görünür gökyüzü hop açılır
Kalbime sessizce sor, kötülerden kaçılır
Deniz olur gözlerim, çılgın dalga saçılır
Gözleri bakar, çakır mavi reng arasıyla.

Kırmızılar konuşur gülerek yüksek sesle,
Aşkı en deli hâli, içte sıcak kafesle
Bir yanım ateşle yanar alevli nefesle
Neşe içinde acı gönlünün yarasıyla.

Yeşil canlanır toprağın derinlerinden,
Biter kış,bahar çicek açar ürünlerinden
Filiz filiz umutlar verir serinlerinden
Sabır çeker bitkiler ekinler darasıyla

Beyaz yavaş yavaş, usulca sessiz,gelir
Çocuk masumiyeti, gibi tertemiz olur
Ne varsa kirli yorgun kalbe kırıklar dolar
Çeşitli renkden sonra beyaz var sırasıyla

Siyah çöker gecenin en koyu yerinden,
Suskunluğun en ağır hâlidir ah derinden
Korkarım karanlığı sorarım ya birinden
Saklanır siyah gizli gecenin karasıyla

Mor sararda ruhumu eski bir masal gibi,
Biraz hüzün ihtişam taşır bir asel gibi
Kilitledim geçmişi dolaşır yasal gibi
Mor dolanır sessizce enerji burasıyla

Turuncu çocukların, kahkahasıyla, koşar
Neşeli söz dökülür mutlu olur çoşar
Bir anlığına unutur dünyada acılar yaşar
Turuncu, hayatın şen yüzüdür birisiyle

Gök kuşağından toplar eliyle renkler tek tek
Yağmur beklemem artık benim oldu kalpte sek
Hayat renkleri toplar kafiyeli şiir bak
Renkler sesle konuşur hep anlatır töresiyle

.. ....Zeynep Saylan.....