Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Islanır-kurur taş, toprak
Oysa demir çürür;
Paslanarak,
Sen başkasın, unutma!
Bağrını delecektir kökler
Doğan olacaktır urban
Ve adın,
Anılmaz taşlarda kalacaktır…
son tabiiki toprak ve başımız da bir fatiha isteyen taş. kaçınılmaz. yüreğinize sağlık. Tam puan.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta