Rengarenk Desenli Şal Şiiri - Kasım Kobakçı

Usulca coşan ırmakta, kökler batsa toprağa,
Dallarım göklere erse, dursa taşkın fırtınam.
*
Yaban elde gezen kervanın, zalim insanları,
Gövdemi sarsalar bile, umudum bitmez benim.
Hainlik bilmeden, safça büyüyen ulu orman,
Meyvemden yiyenler doysa, huzuru bulsa tenim.
*
Şehrin kargaşası, o yıpratıcı kirlenmiş el,
Gölgemde oturan derviş, neşeli şarkılar yaz.
Sahte caddelerde, yalan dolanla kurulmuş tel,
Bülbüller ötüşse dalda, yaz mevsimim geçmese.
Kötüye dönmüşse devran, sel olup gel dağlardan,
Zamanın çarkları dursa, naz eylemez dertlerim.
*
Şarkılar söyleyip dursam, tükenmezdi arkadaş,
Ormanın kuytusu cennet, periler kurar devlet,
Kötülük gelmezdi bana, direnip olsaydım taş.
*
Şehirler eziyor canı, gökleri kaplıyor is,
Yeşilin tonları solmuş, tükenmiş eski hayat.
Baltalar vurmasın nolur, derinden çınlasın ses,
Kökümden sökmesin beni, kudretle uçan kanat.
*
Ormanda huzuru buldum, aydınlık oldu şafak,
Çamurun pasından kaçtım, yüreğimdedir matem.
Yemyeşil ovalar gezdim, sonsuza uzanır hak,
Dünyanın derdinden bıktım, sarıyor ruhumu bak.
*
Gövdeme kazınan anlar, sessizce büyüyor hep,
Kaçar gelmez yanıma kötüler, derin ormanda.
Bulutlar ağlarsa şayet, beslenir bedenden dal,
Dinmez fırtına kopsa da, aç kalıyor garipler,
Sonsuzluk bestesi çalar, neşeyle doluyor sol.
*
Yaramaz tilki gölgeme sığsa, geçmez geyikler,
Ay gökte karanlığı boğar, parlıyor yıldızlar,
Tabiat anadır bize merhamet, üzmez canı.
*
Zehirli havalar bitsin, temizlensin gökyüzün,
Suların ninnisi çınlar, uyanır şanlı nesil.
İnsanın zulmü ağırdır, bitsin artık bu hüzün,
Güzellik korunsun dersen, asaletle sil kibri,
Yüzyıllar boyunca dursam, dillerde kalır sözün.
*
Ulu ormanın can perisi, oynar çayırlarda,
Tumurcuk açsın petek, balını yapsın arılar.
Gölgemde serinler herkes, tüketir uzun zaman,
Buğday taşır karıncalar, çalışır binler böcek.
Kurtlar uluyor dağda, yeşerdi bak büyük fidan,
Yalancı dünyadan koptum, gerçeği anlat yürek.
Zalim giremez buraya, kapalıdır koca han,
Özgürlük şarkısı bitmez, ebedidir bu gerçek,
Meydanlar kirlenmiş çoktan, tertemiz yüce vicdan.
*
Gökyüzü mavidir daim, ufuklar bizi yutar.
*
Dalı yıpratmaz fırtına, umut büyür dallarda,
Hayatın kaynağı sudur, şifayı dağıtır çam.
Karanlık basarsa çöle, ışığı saklar bulut,
Hainler tuzaklar kursa, bozulur koruyan dam.
*
Ormanlar yurdundur senin, özgürce al bir nefes,
Zincirler kırılır elbet, parlıyor kalpte onur,
Zalimler bağırsın dursun, duyulmaz o çirkin ses.
*
Tabiat kucaklar seni, boy derinliklerinde,
Yeşile bürünmüş vadi, neşeyi kalbine ser.
*
Cennetin tasviri burda, yeşildir büyük yokuş,
Kötülük uğramaz dağa, dal deryaya uzanıp.
Masmavi göklerin altın, uçup süzülür zarif,
Coşup şırıldar nehirler, bal dökülür petekten.
Ulu dağların zirvesi, karlı durur yuvada,
Sonsuza uzanan orman, rengarenk desenli şal.