Rehm Eyle Ey Sevdiceğim

Çektiğim çile mihnetle yüreğe közler düştü
sensiz geçen eyyam ömrüme güzler düştü

dağ misâlî aşkın gelip kalbe nîşan eyledi
yıllar var ki bu dilde nice sözler aşka düştü

gördüğüm gün dizde fer kalmadı serab gibi
ateşinle içimin buzları düzlere eridi düştü

seher yeli adını Elmadağ’a fısıldar zâr ile
hasret güllerim nâ-şad garip yüzler düştü

gözlerin doğan mâh-ı tâbândır benim
sözlerin cânıma şifa gibi özler düştü

hâb-ı gafletten uyan merhamet kıl bu kula
yoluna revân olan cana nice gâmlar düştü

gâyetinde bu ömrün devri tükenir bir gün
son nefeste sen diye cana bu gizler düştü