Refik Dayıma (refik-i âlâ)

Aşkın dergahında yandın da geldin,
Gözyaşınla pası sildin de geldin.
O mukaddes sırra erdin de geldin,
Gönül sarayına nur doldu dayım.

​Dünyanın yükünü attın o yerde,
Dermanı aradın her türlü derde.
Aradan kalkınca o nurlu perde,
Vuslatın gülleri hep güldü dayım.

Beytullah önünde durup el açtın,
Nefsin sarayından vazgeçip kaçtın.
Zemzemle yıkandın, etrafa saçtın;
Mevla’nın lütfuyla pak oldun dayım.