Red Kit Şiiri - Özlem Hüner

Alacakaranlık gecede,

Bir kuş yabancı şehrin keşmekeşinde...

Bekledi seni ürkek kuş kalbinde.

Baktı kalbine;

Anlam veremedi ritmine.

Bir o kadar tanıdık,

Bir o kadar yabancı...

Alacakaranlık gecede,

Bir kuş gri şehrin keşmekeşinde...

Karanlığın içinde bir ses;

Samimi, sıcak, efsunlu...

Aşık oldu o sese.

Bir o kadar samimi,

Bir o kadar yabancı...

Kulakları kavruldu sesle;

Sordu kulaklarına kuş:

Kaç gün doğumunda bekledi sesin sahibini?

Sessizce dans ederek,

Kaç güneşi batırdı bu özlemle?

Baktı sesin sahibine,

Soğuğun esaretinden buğulanan gözleriyle.

Ayıramadı gözlerini kurt bakışlarından;

Öyle tanıdıktı ki gözleri,

Hissetti kadim yarasını bilinmezlik cennetinde.

Hem çok kadim,

Hem çok derin...

Alacakaranlık gecede,

Bir kuş ozanlar şehrinin keşmekeşinde...

Bir kadim el avuç içlerinde;

Hem çok tanıdık,

Hem çok yabancı.

"Seni kimse görmesin," diye ellerim hep ceplerimde.

Desem ki Kurda:

"Hiç tanışmadık seninle,

Yaralamadık birbirimizi...

Hiç gülmedik, sevişmedik ;

Aralanan perdelerden gökyüzüne bakmadık birlikte,

Yıldızları indirmedik yeryüzüne."

Desem ki Kurda:

"Kaç insan ömrü var ki bekledim seni?

Şimdi burada koca bir deniz yanıyor özleminle

Yaşanmamış günlerin yasına,

Ve ortancalar eşlik ediyor kalbimin bozkırına."

Şairlerin dediği gibi:

"Sevmek var, özlemek var, beklemek var; şimdi..

Çünkü ayrılıklar da sevdaya dahil."

Umay"ın kızı Özlem