KALBİMDEKİ BAYRAM — SAF ZAMANLAR
Ramazan’ın son akşamı, içimde sessiz bir rüzgâr
Zaman avuçtan kayan su, dualarda son izler kaldı
Yarın bayram sabahı, çocukluğum kapımda
Hatıralar kuş olup konuyor avuçlarıma
KAPININ ÖNÜNDEKİ GÖLGE
Kapının önünde bir gölge…
Rüzgarla savrulan bir anı…
Çalıyorum, duyulmuyor sesim.
KARDELENİM
Gülüyorsun
Odam birden ısınıyor
Kışın ortasında
Camdan sızan bir gün gibi
Kartopu
Karlar erimeden gelmek istiyorum,
Elimde bir kartopu olduğu halde
Sana ulaştırıncaya kadar
Erimez, erimemelidir.
Kasımpatı Çiçeğim
Sonbahar rüzgarı gibi esti geçtin
Yapraklar dökülürken kalbimden
Bir kasımpatı gibi solgun yüzüm
Sessizce ağlıyorum sensizliğimden
Boşluktayım, bedenim yok,
Dokunsan hissedemezsin.
Rüzgarla gelen bir esinti,
Yüzündeki beni okşar, saçlarını sararım.
Dudakların serinler nefesimle,
Kaybolmuş Çocukluk
Çocukluğumun geçtiği yerlere döndüm,
Orada çocukluğumu aradım.
Sonra o çocuk parkındaki sesleri,
Bir o yana, bir bu yana koşturdum.
KİM ÇIKARDI SENİ KARŞIMA
Geceler uzun… Yıldızlar uzak…
Yüreğimde bir sızı, hiç dinmiyor hiç bu yangın…
Kim çıkardı seni benim karşıma, söyle?
KOMŞU ADANIN KIZI
(Çal Kapımı)
Bir yaz akşamı...
Güneş denize usulca indi...
Rüzgâr adını fısıldadı...
KÖREBE KÖREBE
Bahar geldi, dünya şenlendi bak
Doğa uyanıyor, her yer mis gibi kokuyor
Kardelenler açtı, bembeyaz bir aşkla




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!