DAĞIN AYNASI
İnsanları tanımak mı istiyorsun?
Götür onları dağa…
Dağ, maskeleri sevmez.
Rüzgâr çarptıkça dökülür boyalar,
Deniz'in Yolculuğu
İstanbul'da başladı bir yolculuk, farklı bir ritimde,
Deniz doğdu, bir enerji patlaması, kendi evreninde.
Sayılar, şekiller, renkler, onun dünyasının dili,
Müzik çaldığında, her şey değişir, coşkuyla.
DEPREM/ UMUTLAR BİTMESİN
Bir daha Allah'ın göstermesin
Bir daha güneşsiz kalmasın gözlerim
Bir daha yıldızlar düşmesin
Bir daha umutlar bitmesin
Deprem/ Umutlar Bitmesin
Bir daha Allah göstermesin
Bir daha güneşsiz kalmasın gözlerim
Bir daha yıldızlar düşmesin
Deprem/ Unutmadık 4.17
Bir daha Allah'ın göstermesin
Bir daha güneşsiz kalmasın gözlerim
Bir daha yıldızlar düşmesin
Bir daha umutlar bitmesin
DOĞDUĞUN YER KADERİNDİR
Benim doğduğum yer kaderimdi
Sokaklarda yalnızlık vardı
Ama insanlar sıcaktı
Yürekler aydınlatırdı gökyüzünü
Nerede o eski Ramazanlar derlerdi bana
Oysa onların beğenmediği günlerdi en saf anlar
Onlar geçmişte kaldı sanır çocukluğu hep
Bilmezler ki bizim bayramımızdı o güzel günler
Her çağın bir çocuğu var, bu çağınki biziz işte
ESKİ EVİN BALKONUNDA (HATIRALAR ŞEHRİ)
Hatıralar Şehri’nden gitsem uzaklara
Sensizlik içimde ağır bir yara
Son kez görmek için seni
Eski evin balkonundayım yine
GAZZE'NİN GÖZYAŞLARI
Savaş ne zaman bitecek?
Bu savaş kimin savaşı?
Ruhumda derin bir boşluk
Sevgi, barış hayal ettim
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!