Kadim bir bozkırın susuzluğunda, kuyunun başında bekleyen,
İsmiyle bin yıllık bir düğümü boğazıma ekleyen.
Sen, çözülmesi imkansız bir ilmiğin en zarif halisin,
Rebekah; sen hem kement, hem de o kementle boğulma vaadisin.
İki ulus dediler karnına, bağlamak dediler aslına,
Sanki her bakışın bir zincir, vurulur ruhun faslına.
Alsancak garı'na devrildiler
Gece garın saati bela çiçeği
Hiçbir şeyin farkında değildiler
Kalleş bir titreme aldı erkeği
Elleri yırtılmıştı kelepçeliydiler
Çantasını karısı taşıyordu
Devamını Oku
Gece garın saati bela çiçeği
Hiçbir şeyin farkında değildiler
Kalleş bir titreme aldı erkeği
Elleri yırtılmıştı kelepçeliydiler
Çantasını karısı taşıyordu




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta