Bazen bir vedayı yıllarca içinde taşır,
bazen tek bir cümleyi söyleyemediği için sayfalarca yazar.
Çünkü onun sessizliği, dışarıdan bakıldığında bir suskunluk değil,
içeride büyüyen bir kalabalıktır.
Ve Ravza…
Konuşamadığı her şeyi,
kimse duymasa bile,
şiirlerine fısıldar.
Bazen bir ismi anmaz, ama her dizesinde saklar.
Bazen unutmuş gibi yapar, ama en çok yazarken hatırlar.
Geçip gitmiş anların, yarım kalmış konuşmaların
ve “keşke”lerin yükünü sessizce taşır içinde.
İnsanların kolayca sustuğu yer ...
bizim sonumuz belliymiş aslında
en başta söyleseydin eğer
belki de bu kadar acı çekmezdim
ya da gerçekten boşanmış olsaydın her şey değişik olabilirdi
değiştirebilseydin eğer en çok neyi değiştirirdin?
bana attığın yalanları mı hayatını mı?
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!