Rastgele dedim hayata…
Rastgele dedim hayata, bir balıkçının takasıyla denize açılışı gibi,
Kırılgan umutlarımı suya bıraktım yüreğimden, şafaklar attı gözlerimde,
Güneşin ilk yakıcı sıcağında tenime düşen, gün ateşleri dövme gibi
Dokunduğu yeri yakıyordu, sanki bir iz bırakmak ister gibi gövdemde…
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta