Rap sokakta Şiiri - Servet Balıbey

Salla hadi zarları, hayat bu ya, sokaklara
Gölgelerdeki hissiz ziyan olmuş hayatlara
Düşeşe hiç ümit etme tuttuğun zarlar hileli
Sararmış yüzün dönmüş çok ezilmiş yapraklara

Hafif salla zarları denk gelmeyen düşeş utansın
Ayık ol sen sero öncesinde gülmemiştin
Hiç kimse dostluğuna kıymet vermemişti amma
Daha önce gülmemiş zarınsa hiç gelmemişti
Şimdi yer yerinde mi sen eski sen değilsin
Bir ışığa koşturdun taşı sıktın suyu geldi
Kan dökülsede elin içinde saf cevher çıktı
Meydan boşaldı açık yürü artık vaktin geldi
(Vaktin geldi)

Yüreğin sokak kokar parfüme gelemez kafan
Tozlu ayak bağların çapraz tüfek çok sert basan
Salonlar sıkar seni sen yetim bir serseri
Hatırla o günleri bir bıçak ve çıplak deri
Sokak boşluğu kuyu inleyen tüm ağaçları
Parkta kuru ekmeği gözetleyen o gözleri
(O gözleri)

Hatırla ellerinde son nefesini veren anneni
Bir cami avlusunda sarıldığın o kefeni
Hatırla avucundan düşen bozukluklarını
Kinle büyüdün lakin kimse bozamaz aklını
(Aklını)

Bir geceydi hani soğuk demirden soğuk kanlı el
Hırpalanmış o yiğidi yerden kaldıran yine sen
Hatırla sokakların sana kurduğu sürprizi
Hatırla güzel kızı kurtardığın o nergizi
(Nergizi)

Kolundan dökülen kanı Denizin suyu silmişti
Sırtında duran yarayı tuzlu su dindirmişti
Hatırla unutma hiç sırt verdiğin duvar olsun
Başına gelen kasvet hiç mi hiç bitmemişti
(Bitmemişti)

Umuttur gözlerinde hiç sönmeyen asıl yangın
Demir demirden kızgın ağaç baltaya kızgın
Büyümek çöplüklerde tertemiz birtek saifa
İnsan insana kızgın vicdan yüreğe kızgın
(Yüreğe kızgın)

Şimdi sen söyle dostum daha hiç görmediğim
İçimde bağıran ses sabah akşam dinlediğim
Tüm sokaklara neşe gelir mi cevabın yok
İçimde bir endişe sen biraz kendine kork

Gençliğim feda olsun bir sokakta buldum onu
Bir nasihat verene feda olsun ölüm yolu
Vicdanım sesim kızgın sen biraz bana acı
Bu zarlarda sıkıntı orda görüyorum sonumu