doğduğum güne mi lanetim,
karanlığın gölgesinde kayboluşum.
yüreğim kara gecelere kısır,
yıldızlar şafağa göz kırparken,
gözlerim acımı saklar.
ben doğarken ölmeliydi m;
senden gelip sana giden
ruhu okşayıp aklı yoran
bir söze ihtiyaç var
ruhum kendi içinde
tek başına söz sahibi
sırrı açığa çıkarmak için
Yağmur olacaksın
sessizce
kırli kanını
temizleyeceksin
dünyanın.
ama olmuyor.
ben sevdiğim insanın sözlerinden ziyade
sözlerine bakarım.
gülene değil güldürene,sevene değil
sevdirene bakarım.
farkında olmadan neyi isteyip,
neyi istemediğini aklının şifresini çözerim.
benim dilimi
anlıyor musun,
anladığına yorum yapıp
anlam katıyor-musun.
kelimeler diziliyor mu
inci gibi,
masumiyetin lekelendi
tedavisi zor
önlemesi kolayken güneşi
artık bedenim yaşlı
ömür boyu izi kaldı günesin
en iyisimi
kıpır kıpır için,
müstehcenliğin sınırında
gülümseten ifade ile
bir tebessüm bırakırken,
al olmuş yanağın
ateş kelebeği etrafında pervane
kaş etme,göz etme
söz etme gel
yaralıyım görmez misin sen.
yüzüme bak öyle söyle
yüreğimi yaktın,
günahımı aldın sen.
bil,gör ve keşfet,
avucunda kum gibi
savrulurken gezegenler.
zaman her şeyi değiştirdi.
uzağın uzağında aradım
yaşamı




-
Elif Şahin
Tüm YorumlarHocam merhaba, şiirlerinize denk geldim ve beni cok derinden etkiledi. Nasıl olur da bu kadar içten duygularla yazılmış şiirler geri planda kalır. Eğer ki müsade ederseniz sizi görmek isterim size ulaşabileceğim bir mecra bulamadım umarım hayattasınızdır ve tanışma imkanım olur