Eskiden pencereyi açıp
yağmur damlalarının yüzüme
vurmasını isterdim.
Beni uykudan uyandırır
kendime gelirdim.
Uykuya dalıp pencereden aşağı
Ne dahil, ne müdahilim
etraftaki oyuna
Kendimde hiç bir güç yok,
ne sebebim ne sonuç.
Ne ben yaptım
nede benim dilediğim oldu.
BANA SENDE OLAN BEN LAZIM
Ruhum darmadağınık
toplamam lazım
Aklım gelgitlerde
geri getirmem lazım
Gitmez üzerimden
kara bulutlar,
hatıralar içimde
cam kırıkları,
Suskunluğa sığınmak
en iyi bildiğim yalnızlık.
O çok özlenen ve can alıcı,
ben şımarık ve çocuksu.
Gündelik hayattan uzak,
kimseyi hayatına sokmayan
cömert ve akıllı insan.
Ben gıcıklık yapıp
Sonsuzluk meslisinden gelip
sonsuzluk meslisine giderken,
zaman akıp gidiyor iki nefes
arasında ölüp dirilirken.
Bu zaman gelecek zamanı
belirlerken ya aydınlığın nurunda
Kanaat sure içinde
bir ayet,
Onun gizli haznesinde
kim bir sure okursa,
kalmaz mahrum.
Kur'an bir fatiha,
Sen güneşin battığını
sevgimin tükendiğini mi sanırsın.
Sen (hep ben olan sen)
gönül uykusundan
bir gece uyandığımda
aldanır gidersin inandıklarına.
-
Elif Şahin
Tüm YorumlarHocam merhaba, şiirlerinize denk geldim ve beni cok derinden etkiledi. Nasıl olur da bu kadar içten duygularla yazılmış şiirler geri planda kalır. Eğer ki müsade ederseniz sizi görmek isterim size ulaşabileceğim bir mecra bulamadım umarım hayattasınızdır ve tanışma imkanım olur