Ben anladım ;
maalesef kimse fark etmiyor ölümü,
Ayrılık özlemi yakıyor gözlerimi,
uçsam kanatlarım,
yürüsem ayaklarım yok.
Toprak çekiyor beni
kına çiçeğim
gözlerin güvercin uçuruyor.
zambak çiçeğim
endamını göster.
gölgen uzayınca
gün serinleyince gel,
taşıdığın çanta çiçeği
suyu seven sardunya
gölgede büyüyen çiğdem
uykusuzluğun da defneyim ben.
kardelen kar altında
gülümsemeye devam et sen
Acı çektirmeyen
ölümden korkum yok.
Gözlerimin ışığı
zayıfladığında
gitme yanımda kal.
Nefesim yetmediğinde
Ruhun bazen yol ayrımında bırakır,
duygularınla seni
Sorarsın aklına;
diyelim ki sevdin,diyelim ki beğendin.
Karını boşayıp beni mi alacaksın,
yuva yıkarak yuvamı kuracaksın.
Önce kızımızı kopardı bizden,
sonra aklını.
Bir ölümsüz ruhu kaldı,
birde kocasından soyadı.
Evlilik yemini etti,
sözünü bile tutmadı.
Bir kızım olsun
adı makbule
ikincisi de mürüvvet,
üçüncüsü memnun e dur.
Dördüncüsü nimet se
eh beşincisinde vardır
Soğuk üşütmez ısıtır
ve dondukça uyutur insanı,
ayaz alıp götürür bize ait ne varsa ,
sis kapatır her yeri güneş unutur.
Kapatın gözlerinizi kırağı düşsün,
toprağa baharı getirsin.
-
Elif Şahin
Tüm YorumlarHocam merhaba, şiirlerinize denk geldim ve beni cok derinden etkiledi. Nasıl olur da bu kadar içten duygularla yazılmış şiirler geri planda kalır. Eğer ki müsade ederseniz sizi görmek isterim size ulaşabileceğim bir mecra bulamadım umarım hayattasınızdır ve tanışma imkanım olur