Bıktım anlamsız yaşamaktan
Tuttum ölüme giden eli
Çıktım dağın doruğuna
Kar yağarken ak saçlarıma
Yoruldum zirveye yürümekten
Üşüdüm ölümü beklemekten
O karşı konulmaz bir cazibe.
sevgisine doyamadığım
dokunmak,kucağında yatmak istediğim biri....
O en yakın dostum,
aramızda çok özel sırlar gizli
durdu otomobil içinde bir kadın
önce camları açtı
sonra üstündeki tavanı
gözlüğünü taktı
ve baktı.
otomobil sonra kadın
Kendine güven,
Değişikliği sev,
Hayata neşeyle bak,
Karamsarlığı bırak.
Sevgiyle bütünleş,
İlk dokunuş
doğum,
son dokunuş
ölüm gibi bir şey.
Hayat yalan,
ölüm gerçek ise,
doğduğumda
anam babam
sonra
akrabalarım
kardeşlerim yoktu
sonradan oldu.
Keşke ve pişmanlıklarla dolu
bir yaşam biçimi
yok ki öz bilinç becerisi,
Kişisel farkında lığın
farkında olmadan
bir irade için
Onu hiç sevmeyiz,
Oysa o hep yanımızdadır..
Dost gücünü gösterip,
Kalan zamanımızı hatırlatır.
Bizi hiç kandırmaz,
Ölüme en yakın yere,
Uludağın zirvesi,
Ulucami' nin avlusu,
yada ulu bir çınarın
gölgesine bırakın beni.
Ölüm meleğinin
ÖMRÜM
Kalbimi verdim eline
hayatımı gasp etti kaderin,
vadem ne zaman bitecek.
Azap ne zaman dinecek,




-
Elif Şahin
Tüm YorumlarHocam merhaba, şiirlerinize denk geldim ve beni cok derinden etkiledi. Nasıl olur da bu kadar içten duygularla yazılmış şiirler geri planda kalır. Eğer ki müsade ederseniz sizi görmek isterim size ulaşabileceğim bir mecra bulamadım umarım hayattasınızdır ve tanışma imkanım olur