Bir senfonidir ayrılık acısı,
Motif motif işlenir yüreğine,
Özlemlere hüzünler eşlik eder,
Kor düşer gönlüne, yanarsın
Kimse bilmez.
İstirham ederim, bana bulaşma,
Nefsine uyup da, haddini aşma,
Tebessüm et, çatık kaşla dolaşma,
Öç almayı bırak, kin-den uzak dur.
"
Merak ediyorsan, gel gör halimi,
Dertlenince bazı, bazı,
Dökülür kâğıda yazı,
Çalarım akortsuz sazı,
Affetsin ustalar beni.
Güzel olan her ne varsa,
....Muhabbetin derisini yüzdüler,
....Acıları bir bir rafa dizdiler,
....Gülşendeki gonca gülü ezdiler,
....Aşkları süpürüp çöpe attılar.
Ağlatır, inletir kimi insanı,
Bazense insanın sıkılır canı.
Biri kerem olur, diğeri aslı,
Kimi neşelidir, kimisi yaslı,
Mendilini yere sermiş,
Sözde topal sözde körmüş,
Biri size kadro vermiş,
Ey kadrolu dilenciler.
Sokakta el açarsınız,
Mütevazı yaşamak, bizim için övünçtür,
Şu dünyada ne varsa bilinsin ki ödünçtür;
Böbürlenmek kasılmak anlayana gülünçtür,
Şu dünyada ne varsa bilinsin ki ödünçtür.
Fakirlerin çulu da, el dokuma halı da,
Dinleyin ağalar, dinleyin beyler,
Bu güzel vatanı sattırmayız biz.
Korkutamaz bizi hayali şeyler,
Helal süte haram kattırmayız biz.
Bir kuru ekmeğe çalışırız da,
Bir kuru ekmeğe çalışırız da,
Dostça kavga eder barışırız da,
Hep kemer sıkmaya alışırız da,
Sırtımıza palan taktırmayız biz.
Yolumuz hak yolu doğruluk elbet,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!