Gelişin nurunla aydınlatmıştı dünyayı,
Gidişin hüzne boğdu bizi ramazan ayı.
Gelişinle aydınlanmıştı kara yüzümüz,
Gidişinle yaşlarla doldu iki gözümüz.
Dün karşılamıştık sevinçle merhabalarla,
Uğurluyoruz şimdi hüzünle vedalarla.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta