Sıra sıra dizilmiş tef, darbuka, ud ve zil.
Onu görmemiş gözler katıksız sefil.
Al, mor, pembe, misalsiz cümbüş,
Açık gözle görülen tek gerçek düş.
Yarı çıplak hayaliyle kıvrımlıdır bedeni,
Bir volkan ağzı gibi dumanı üstünde teni…
Keyf akşamında titretir pervane çengi,
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta