Güzelsin dedin,
Sustum.
Biliyordum,
Güzellik geçici.
“Kalbin…” dedin.
Çiçek açtıran
Mevsimsel bir tutulumdaydı.
Ne dedin ne yaptın;
zamana yenik iki dost,
iki sevgili,
iki yabancı.
Ah, limanım mıydın?
Sevdasında dimdik duramadığım…
Senden ırak vakitlerde
rakıyı demledim.
Her damla — bir hatıra
Her buhar — bir özlem
Her saydam kırık ışık —
seni hatırlatan bir an.
İçtikçe geri geldi
sesin…
gözlerin…
dokunuşların…
zerrede hissiat,
Ve kayboldum yalnızlığımda
sek içtiğim rakıda,
buharın ardında,
zamanın ardında,
uzaklığın ardında…
Bardağın dibi görünürken
anladım:
rakı sadece içki değil,
kaybettim mi seni kaybolmam mı gerek,
bir nebze olsun yanımda olmandı belki,
Ve sustum.
Sustum, çünkü her damla
beni sana biraz daha yaklaştırıyordu.
Kayıt Tarihi : 16.2.2026 21:39:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!