Biz senle bir hüsnü tenasüple ömür deryasında na-mütenahi sevgiye mazhar olmuşuz.
Safa nazarına, suret ve nakşına dilim konuşmasa, sesim çıkmasa da sen duy kalbimin feryadını sana müştak bakışlarında.
Gönlümün iniltisini duyuramasam da uzaklardan sana, ah bir bilsen nasıl muhtaç bi-can gönlüm hayat veren sevgine.
Sensizliğe iştiyakım mukaddermiş, hayli demdir latif cemalinden uzak kaldım, sana hasretlerimle dertlere düştüm, gamlara daldım.
Canıma ümidim ye’se tebeddül etmeden tez zamanda dil şad olsun gönüllerimiz.
Sende bende, bende sende ten olduk, can olduk. Ben sende, sen bende bir olduk, biz olduk.
Bazen gönlümün kabarması, bazen dinginleşmesi,
Bazen alıp götüren bir melodi, bazen sükûnet,
Bazen içimdeki çocuk, bazen derinliğim,
Bazen gevrek bir kahkaha, bazen hüznüm,
Bazen öfkem, bazen ağırbaşlılığım,
Bazen içtenliğim, bazen ikircikliğim,
İnsan evinin kapısını açınca;
Hafif bir meltemin esintisini,
Mis gibi aromalı çiçek kokularını,
Pervazlardan içeriye giren ışığın parıltısını,
Baharın filizlenmesini,
Sevginin rengarenk tomurcuklanmasını,
Bir hazan ki yaz akşamı sadalar durdu
Bir ateş ki Maden sessiz çığlıklar yurdu
Batan güneş mahzun kaldı kızıl dağların ardında
Örselenmiş gönlüm ise bi-çare meydanda
Etrafımda benden uzak adamlar
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!