Rahmet Kapısında Garip Bir Kulum

Mekke’nin yollarında, ben de yürüsem
Sıcacık kumlarda, pişsem erisem
Kavruk yüreğimle, gözyaşı döksem
Rahmet kapısında, garip bir kulum

Alev aldı kalbim, aşk ateşiyle
Yanar bu bedenim, her zerresiyle
Mevlâ’nın aşkıyla, Resul hasretiyle
Rahmet kapısında, garip bir kulum

Bir sevdadır bende, karadır sevdam
Ne mal, mülk isterim, ne de bir makam
Kâbeyi bir görsem, kalmaz bende gam
Rahmet kapısında, garip bir kulum

Gecenin koynunda, Kâbe’nin nuru
Kutlu Ravzasında, görsem ben yâri
Yüreğim de sızlar, derinde ağrı
Rahmet kapısında, garip bir kulum

Bir rahmet rüzgarı, alsın da beni
Hakk’ın izni ile, sarsın da beni
Beytullah’a doğru, sürüsün beni
Rahmet kapısında, garip bir kulum

Bir nazara sığar, ömrümün özü
Kâbe’nin nuruyla, nurlandır gözü
Medet Yüce Rabb’im, güldür bu yüzü
Rahmet kapısında, garip bir kulum