RAHMANA DOĞRU
Ömrümüz bir gemi hayat nehrinde.
Tam sahip değiliz ona seyrinde.
Malik miydik cana, ana rahminde.
Yüzer bir rotada Rahmana doğru.
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Yüreğinize sağlık değerli dost selamlar
Atila Bey;
Bir insan ömrünün 'başlangıçta' çizilen yolunu, varacağı menzili çok etkili, ahenkli, duygulu, arada bir coşkulu bir biçimde şiire dökmüşsünüz...
İnanın yazdıklarınız, çoğumuzun bildiği halde 'aklına getirmediği', ihmal ettiği, bu nedenle 'nefsinin esiri olduğu' gerçeklerdir...
Sizi kutlarım... Şiiriniz 'tam puanla' listemdedir... Saygılar, selamlar Kardeşim...
Bu şiir ile ilgili 12 tane yorum bulunmakta