Gün yorgunu bedenlerin sızlanışları,
Kavuşunca geceye, diniyor ağrıları,
Dinmeyen, ne gündüz ne de gece,
Gönül kırgınlıkları, yürek çalkantıları.
Aşk, nedir bu çektirdiğin ağır çile,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?



