Rağmen. Şiiri - Fehmi Tazegül

Olmuşum odamda bir derbeder.
İnsanlarda vardır her türlü dümen.
Acılarımla üzerime geliyor dertler.
Mutluyum ben herşeye rağmen.

Dilekler diledim yaratan haktan.
Hayattan umudu yitirdim çoktan.
Benim gibi çok hayatından bıkan.
Gülüyorum ben herşeye rağmen.

Bana olmuşlar yıldızlarım sırdaş.
Arar sorarlar beni arkadaş yoldaş.
Anlamaz acımı ne dost ne kardeş.
İnsancılım ben herşeye rağmen.

Fehmi.
Kışın lapa lapa yağıyor beyaz kar.
Gözde benim derdim sızılarım var.
Yoldaşlarım geçilmiyor her duvar.
Yazıyorum ben herşeye rağmen.